Anders

Mijn wijkje is zo lekker rustig en eenvoudig. Het is ontworpen door Dudok van Heel in de jaren '40, net op de grens van de jaren '50 en het straalt een gezellige burgerlijkheid zonder poespas uit. Moeder kon voor het keukenraam werkende de kinderen in de gaten houden die op het grasveld daarvoor aan het spelen waren. Er konden geen auto's voor de deur worden geparkeerd, die  hadden ze niet, dus staan de huizen loodrecht op de straat. Er is groen, veel groen, in kneuterige afmetingen. Tussen huizen, achtertuinen en groenstroken staan gemeenteheggen.
Maar ook mijn wijkje gaat mee in de tijd. De gemeente onderhield tot voor kort de groenstroken en de heggen tussen de blokken. Dat is natuurlijk waanzinnig onvoordelig voor een gemeente. De ruimtes zijn ook weer te klein om parkeervakken van te maken - Dudok zij DANK!

Nu hebben ze de heggen met grond en al te koop gezet. Eerst hadden ze nog het idee om die alleen per blok te verkopen, maar ja toen deden een paar blokken niet mee omdat er altijd wel iemand is die niet wil.
Dus deden ze dan maar de stroken van de hoekhuizen in de aanbieding. Dat betekent natuurlijk dat er van groenstrook onderhoud helemaal niets meer terecht komt. En omdat ik naast zo'n hoekhuis woon, gooide ik ook maar eens een balletje op bij de gemeente. Jawel: ik mag ook uitbreiden. Wie had dat gedacht.
Inmiddels is mijn buur aan de tuin begonnen. Wat tot voor kort nog een jungle was waarachter ik heerlijk naakt kon zonnen - mmm - is in een dag tijd ruw uit de grond gerukt om plaats te gaan maken voor een hek, maar dan wel twee meter verder uit de rooilijn. En dat scheelt een stuk. Ook is er meteen geweldig gesnoeid. Dat geeft in mijn tuin weer veel meer licht.

Ik vind het geweldig. Ook mijn heg gaat er over een poosje uit en daar hoop ik dan een bijenhotel neer te zetten. De zomer is nu toch voorbij, want het is eindelijk gaan regenen!