De schoonheid van het Lied

Al jaren ben ik lid van de vereniging Vrienden van het Lied. Daar vind ik gelijkgestemden, die net als ik houden van de soms verstilde, soms wilde, soms diepzinnige schoonheid van het Lied.
Dat Lied (altijd met een hoofdletter) is natuurlijk het klassieke Lied, op teksten van Duitse, Franse, Noorse, Nederlandse, Spaanse dichters, getoonzet door reuzen zoals Schubert, Schumann, Mozart, Brahms, Wolf en door andere geweldige componisten zoals Poulenc, Falla, Grieg, ga zo maar door de hele wereld rond.

Gewoonlijk komen de Vrienden bij elkaar aan huis om daar een liederenmiddag of -avond te genieten, gebracht door professionele zangers en hun al even professionele begeleiders die na een strenge selectie geschikt zijn bevonden voor de gevoelige oren van de leden. In de intieme zetting van de huiskamer komt het Lied het beste tot zijn recht. Het is tevens een geweldige mogelijkheid om de artiesten persoonlijk te leren kennen, want er is altijd een glaasje of thee en koffie na waar zij bij aanwezig zijn. Voor de uitvoerenden is het een prachtige gelegenheid om podium ervaring op te doen. Dat is ook een belangrijke reden voor de Vrienden om deze concerten te financieren. Duur is het overigens niet want voor het lidmaatschap mag je onbeperkt naar de optredens door het hele land. Ga je meer dan 3 keer per jaar - en dat haal ik gemakkelijk - dan heb je je lidmaatschap eruit en heb je tegelijk een oorstrelend gamma van liederen gehoord.

Dit jaar bestaat de vereniging 50 jaar, en dat wordt groots gevierd. Vandaag is er de finale van de masterclass, gegeven door niemand minder dan Jard van Nes, David Selig, Robert Holl en Rudolf Jansen, groten in de Liedwereld en zij hebben weer geweldig werk verricht. Een stuk of acht jonge professionele koppels hebben hun kunnen duchtig bijgeschaafd gekregen.

De jonge Poolse bariton Artur Rozek zal zeker veel baat hebben gehad bij de aanwijzingen die hij kreeg want zijn uitspraak liet te wensen over. Toch laat ik graag zijn Lied horen, want hij zong de zoetste ode aan de schoonheid van het lied die er is, namelijk Schuberts
Du Holde Kunst.

Carina Vinke, een verrukkelijke alt, en Emilio Pons, een echte bevlogen tenor had ik graag willen laten horen maar daar moet u de TROS maar voor naluisteren. Wanneer is nog niet bekend.
Wel laat ik Karolina Hartman horen, die het innige Lied Sehnsucht vertolkt:

"Jij bent er niet, liefste, terwijl ik  je bemin en je nodig heb; maar wacht, als mijn sombere bui voorbij gaat weet ik dat - ook als jij ver weg bent -
ik zingen mag ."