De Zandkuil in Texel

Wat is er leuker dan het werk aan de Zandkuil in Texel. De werkgroep van het NoordHollands Landschap tracteert zichzelf daarop aan het eind van elk seizoen. Dat werd deze keer dus de 10e keer. En allemaal als

Om het te vieren kwam de gastheer en beheerder SBB met een lekker gebakje aanzetten.


O, ken je de Zandkuil niet? Dat moet ik dan even uitleggen. Jac. P. Thijsse en een vriend van hem waren de eerste natuurbeschermers van Nederland. Als onderwijzer op Texel raakte hij enthousiast over de vele mooie plekken en de vogels. Ook in insecten was hij zeer geïnteresseerd. Op Texel is een heel bijzondere flora. Bij De Zandkuil groeien het grasklokje, de vlasleeuwenbek en kleine ratelaar. Deze bloemenrijkdom trekt vlinders en libellen aan. Voor de bestuiving, en meer, zijn de insecten nodig. Juist De Zandkuil is voor deze diertjes een El dorado. Dat komt door het zand, het reliëf in het landschap waardoor verschillende warmtegradiënten vlak bij elkaar liggen, en door de overhangende opstaande randen in het zand die beschutting en prooi bieden.
De Zandkuil is het enige Nederlandse insectenreservaat en daar heeft Thijsse zich voor ingespannen. In de oude leemgroeve groeien heideachtige struiken. En op de zandige hellingen vind je in de zomer graafbijen en -wespen in hun ondergrondse gangenstelsels.


Tot zover het lesje. 

 Wij van de werkgroep hebben eerst gemaaid en het maaisel opgeruimd, zodat er weer ruimte komt.

Daarna werd er rijshout gekapt, en plaggen gestoken om de zandgrond weer boven te krijgen. Overhangende stukken lieten we lekker uitsteken. Juist in die grond kunnen mierenleeuwen hun prooi vangen, wespen kunnen er nestelen, bijen krijgen een kans.

Er waren zo'n 25 vrijwilligers aanwezig, waaronder een aantal jonge knullen, om dit best inspannende werk te doen. Gelukkig was het een warme, droge dag, dat maakt het scheppen en kruien wat lichter.
Alles is vlot verlopen, we konden rond een uur of 2 afblazen. We gingen kijken naar de dansende lammetjes. Volgend jaar wordt het nog mooier.