Dat boek is uit

Een heel geworstel maar het is gelukt. Het boek van Grunberg heb ik uitgelezen.
Afschuwelijk, wat een proza. Wat een kip zonder kop.
Op blz. 201 wordt een tipje van de sluier gelicht: "Even had hij een vermoeden wie hij was, even had hij een glimp van zichzelf gezien, van top tot teen, naakt, geen verhalen meer, geen plannen, geen grappen, wat hij had gezien was een vermist persoon. ............. hij zag iemand die er niet meer was, die er eigenlijk nooit was geweest..........."

en op blz 456: "Was je dit eigenlijk altijd al van plan, of ben je later op het idee gekomen?"
Zo heeft de schrijver dit boek ook gemaakt. Een compilatie van knettergekke, dimensieloze figuren die op hol slaan in onzinnige gebeurtenissen, tot in een orgie van zelfmoord. De woorden zijn met de schrijver op de loop gegaan. Harder hollend dan zijn buik kan lopen.

Voorlopig hoef ik niet meer.