Maar zonder gekheid, "vroeger" wisten de mensen wel wat zuinigheid was. Er werd geen voedsel weggegooid; zaterdag was "kliekjesdag". Sokken werden gestopt en stukjes zeep werden verzameld, of om tussen de kleren hun laatste geurtjes te verspreiden, of om door de handwas te slaan via onderstaand handig apparaatje, totdat het miniemste stukje zeep daadwerkelijk was opgebruikt.
Dit eenvoudige metalen dingetje zal vandaag de dag niemand meer in huis hebben. Ik heb het geplukt uit de inboedel van mijn moeder toen die niet meer zelfstandig kon wonen, in de herinnering dat ik dit zelfde hulsje nog heb gebruikt in het ouderlijk huis voor de kleine was. Schuif het ringetje omhoog, klap het gaasdoosje open, restjes zeep erin, dichtklappen en ringetje terug, en haal het maar door het hete water.
Vandaag de dag zie je steeds meer initiatieven zoals Transition Town en Repair Café's. Zij luiden een nieuwe periode van hergebruik in, nu het ernaar uitziet dat we de enorme luxe van de afgelopen jaren (jazeker) niet langer kunnen handhaven, niet voor iedereen in elk geval. Jonge mensen weten al helemaal niet meer hoe je iets moet repareren, zij zijn opgevoed in de wegwerpmaatschappij door communicatiemedewerkers met linkerhanden. Maar de mens is flexibel. Dat zie je maar weer. Ik beveel iedereen die iets kan herstellen aan om in Repair Café's mee te helpen. Is er eigenlijk iets leukers dan met je eigen handen iets weer aan de praat krijgen?
No comments:
Post a Comment