Linzen uit Lanza....

Dat overkomt niet iedereen.... een dichterlijke kok, een feestmaal in stafrijm. Kijk maar eens:

Dit maaltje kreeg ik van mijn liefste, met liefde klaargemaakt van de lekkerste linzen uit Lanzarote waar wij een paar dagen hebben geluierd en liggen zonnen. Toen we thuis kwamen had ik dus nog een paar dagen gekregen om na te genieten. 

We hebben kennis gemaakt met dat eiland, het was heerlijk maar het zal wel de laatste keer zijn. Er valt namelijk niet te wandelen. Het eiland is vooral geschikt voor een excursie naar de prachtige lavagebieden.  

Enkele eeuwen geleden is er een uitbarsting geweest die het eiland heeft overgoten met kokend lava, dat gestold is tot een vlijmscherpe massa of anders is vergaan tot gruis waar met de grootste moeite nog wat groeit. Water is er niet. Het moet vanuit zee worden ontzilt, en echt lekker wordt het nooit. Maar er groeien wel palmen met heerlijke dadels, uitjes, linzen en in het noorden wat sla. Tomaten ook, maar die worden niet verhandeld. Alles moet met de hand worden geplukt vanwege het lavagruis - anders beschadigen de vruchten te veel. 

Wat het eiland volop heeft is zon, zee en strand. Dat is ook wel eens heerlijk. Vooral als bij ons de kou toeslaat. Dat moet deze winter nog gebeuren, het is tot nu toe buitengewoon zacht. Zo zacht als de heerlijke kost die in dit liefdevolle bakje zat. Smakelijk!