Wat maakt dat 'n prozastuk mij, jou van kaft tot kaft aangrijpt? Dat kan zijn, dat 'r inhoud in staat, waardoor dat schrijfindividu jou, mij raakt zoals nooit daarvoor.
Dat was nu laatst mijn casus, want ik las 't traktaat "t Manco" uit 1969 van 'n broodinktpot, Fransman, lid van Oulipo, dit is 'm:
waarin hij schrijft wat dat is voor 'n vrouw, of juist voor 'n man, bij 't kwijt zijn van 'n cruciaal opzicht in wat 'r voorvalt. 't Is 'n knap staal van kundig woorddrama waaruit foutloos inzicht ontstaat van dat 'r wat mist. Zo gaat 't:
Anton Vocalis slaapt maar lastig: hallucinatoir. Na 'n biopsy in zijn hoofd raakt hij spoorloos. Op 'n ansichtkaart 'n vraagstuk als boodschap, dat is al. Al zijn buddy's gaan op vindtocht, maar wat 'n ramp, hij is kwijt, godgans kwijt, hij blijft ook kwijt.
Is 't 'n klucht? Dat dacht jij maar, 't is zo waar als wat. Doodslag via judo in 'n landhuis, vlucht na uitbraak uit singsing, 'n imposant schip dat zinkt, ja, ook Moby Dick drijft voorbij. 'n Schurk of vijf, Turks, op opiumtransport. Tot slot lijkt 't op slapstick.
Kan jij d'r nog wijs uit?
't Joods curriculum van 't individu op ultra foto, van juist na Oorlog '40-45, sluipt 'r in door. Hij was zijn mama, zijn papa daarna kwijt. Wat dat aangaat schrijft hij natuurlijk ook.
D'r komt vast 'n oploop bij bookshops. Koop daar dit schriftuur, kijk 't in, schift uit wat jij d'r van vindt. Bizar of uitzinnig, danig grappig of grillig, 't is 'n indruk van had ik jou daar. Dit is zijn link.
2 comments:
Deze experimentele schrijfstijl is uiteraard kunstmatig; doet mij denken aan twaalftoonsmuziek van Schönberg et al. Erg knap vind ik en ook erg knap van de vertaler; ook het Nederlands staat vol met e's, of is het eën?
dat stuk schrijfvorm is nu juist kwijt haha.
m.a.w.: de letter e ontbreekt in het hele boek.
Post a Comment