"Daar staat mijn hoofd niet naar." Die uitdrukking gebruikt iedereen wel eens. Geen zin, andere plannen, te druk. Maar er is ook een andere kant aan het gezegde. Het kan namelijk veel uitmaken op welke manier je hoofd staat.
Ga maar eens experimenteren. Je nek kan iets naar voren of naar achteren. Je kin kan omhoog of omlaag. Je kunt je hoofd horizontaal verschuiven, als een Balinese danseres. En al die verschillende hoofdhoudingen geven een andere mentale basisinstelling weer.
Zelfvertrouwen, onderdanigheid, arrogantie, nieuwsgierigheid, kwetsbare opstelling, al die dingen vind je terug in de paar milimeter die je schedel kan bewegen ten opzichte van de atlas. Kijk maar eens naar foto's van mensen met macht. Die dragen hun hoofd met de wervels iets naar omhoog gebogen. De kin staat net even verder naar boven. Kijk naar stoute kinderen, hun koppie gaat een stukje naar voren. De horizontale beweging, die we bijna nooit doen, komt over als een afhoudend gebaar.
Als het alleen het uiterlijk was, was het al interessant. Maar bijvoorbeeld een schedelmassage waarbij de drukpunten aan de achterkant van de nek iets omhoog worden geduwd, net aan de basis van de eigenlijke schedel; ken je iets dat nog meer ontspant?
Experiment: zoek een nieuw punt voor je schedel, en houd dat een poosje vol. Wat doet dat voor jouw uitstraling, en je overtuiging?
1 comment:
Jeetje wat scherp. Dit is inderdaad waar. Even was ik bang dat het zou gaan over de vorm van de schedel; een stroming die ergens in de jaren twintig-dertig ten grondslag lag aan de rassentheorie die (natuurlijk?!) de superioriteit van het noordelijk ras moest onderbouwen. Maar deze gedrags afhankelijke houding van het hoofd komt uiterst plausibel voor. Een beetje met de neus omhoog en je ziet er zelfverzekerd of zelfs arrogant uit. Naar beneden en het is schuldbewust of bescheiden. Leuke waarneming!
Post a Comment