Heerlijk gewandeld heb ik, afgelopen dagen, in de Dordogne. Vanouds een streek van groene heuvels, de enorme en steeds aanwezige rivieren, Franse keuken en traditie. Ook de streek van de grotbewoners, de Cro Magnon mens die Europa heeft bevolkt en nooit meer is weggegaan.
Bij het dorp Les Eyzies bijvoorbeeld zie je de door de waterstromen van smeltende gletsjers ingegroefde
rotswanden die huisvesting boden aan wat ze daar noemen de Troglodytes. Overal in die omgeving zijn dergelijke grotten te vinden, en vele daarvan waren bewoond. Dat is te zien aan achtergebleven artefacten en tekeningen. Maar ook in de middeleeuwen werd er in die grotten gewoond. Ze bouwden er dan gewoon stenen huizen tussen.
De Dordogne staat bol van de geschiedenis. Zo is er in het prachtige dorp Belvès een overdekte marktplaats van de 15e eeuw. Dus van voordat Amerika werd ontdekt, voor Karel V of de Zonnekoning, nog maar kort na de grote pestepidemie. En vlakbij Belvès staat het stenen kerkje van St. Bartolomé, kortgeleden gerestaureerd door vrome Franse zakenlieden, die hun erfgoed uit de 12e eeuw! niet verloren willen laten gaan.
Rondom dat kerkje, een en al vergezicht en prachtige weiden met kleurige bloemen en geurige kruiden.
De Dordogne staat bol van de geschiedenis. Zo is er in het prachtige dorp Belvès een overdekte marktplaats van de 15e eeuw. Dus van voordat Amerika werd ontdekt, voor Karel V of de Zonnekoning, nog maar kort na de grote pestepidemie. En vlakbij Belvès staat het stenen kerkje van St. Bartolomé, kortgeleden gerestaureerd door vrome Franse zakenlieden, die hun erfgoed uit de 12e eeuw! niet verloren willen laten gaan.
No comments:
Post a Comment