Best eng vond ik het, vandaag ging An onder het operatiemes. Niet voor de eerste keer, dat maakte het best vervelend. Hoe zou het aflopen, ik was er niet helemaal gerust op. Dus toen ik tegen vieren belde, deed ik dat naar het nummer van Pieter. Die vroeg me tot mijn verbazing of ik An zelf even wilde spreken! Ze was dus uit de narcose en aanspreekbaar. Onverdeeld positief was ze niet dus ik moest maar wachten tot de dag erop. Dan zou duidelijk zijn of ze naar huis mocht / moest of dat ze nog moest blijven; dat zou dan een slechte afloop betekenen, met problemen in haar rug. 's Avonds maar een borrel op de goede afloop genomen.
No comments:
Post a Comment