Een vriend gaf een optreden in Den Haag via een kleinkunstacademie. Meerdere studenten deden er iets. Heel aardig was een jonge vrouw, die een liedje deed over hoe beroerd ze zich voelde, in haar lijf, in haar leeftijd, in haar sociale omgeving. Een heel mooi verwoord lied, met verrassende rijmen en beelden. Een ander deed een sketch over waar je nog in moet geloven. Vriendlief was toen aan de beurt en zweette peentjes bij zijn optreden, waar hij o. a. zesenzestig plaatsnamen aan elkaar reeg.
Toen het afgelopen was nam hij opgelucht het applaus in ontvangst. Voor ons was de pauze het moment van vertrek, om nog een beetje bijtijds thuis te zijn.
No comments:
Post a Comment