Annejet van der Zijl

Met groot genoegen heb ik twee boeken van Annejet van der Zijl gelezen. Eerst Bernhard, daarna Anna (over Annie MG Schmidt). Beide boeken waren smullen geblazen. Ze combineert een gedegen feitelijkheid met een zeer prettig leesbare schrijfstijl, en wat het lezen vooral zo fijn maakt, een scherpe en kritische blik waarmee ze de feiten in onverwachte perspectieven zet.

Zo beschrijft ze Annie als een aan aandacht en bevestiging verslaafde, niet erg aardige vrouw die graag trouw aan enkele initimi was maar als het zo uitkwam hen zo liet vallen. Iemand die deed of ze miskend was, verlegen en zielig, maar wel als een veeleisende potentaat iedereen rondcommandeerde. Ze kon geweldig ontploffen. Van kinderen hield ze niet en inleven in anderen, vooral zwakkeren, kon ze niet. Ze was een performer en ontzettend grappig - zo nodig met effectbejag. Een sterke persoonlijkheid waar je niet omheen kon.

Bernard daarentegen beschrijft ze als het schoolvoorbeeld van iemand die omhoog stijgt wegens gebrek aan gewicht. Een ijdele, principeloze, charmante charlatan die zelfs zonder een enkele titel geboren was uit een morganatisch huwelijk. Iemand door wie bijna iedereen graag bedrogen werd.... en die uit was op eigen gewin, status, luxe en vrouwen. Toch lees je in dat boek geen uitdrukkelijke eigen mening van Annejet; ze presenteert de feiten zodanig dat je je eigen conclusies kunt trekken.

Ze heeft nog twee andere boeken op dit moment, Jagtlust en Sonny Boy. Beide boeken ga ik maar eens gauw bestellen.