Vandaag was het zo ver: eindelijk weer eens een echte chipolatapudding gegeten! Dit dankzij de kookkunsten van mijn geliefde. Het is een moeilijke bereidingswijze, waarbij je de gelatine langzaam moet laten afkoelen maar ook weer niet te veel. Heel wat bakkers kunnen het niet. Maar wel mijn Eef. Hij had vier bakjes gemaakt en ik was heel benieuwd naar het resultaat. Nou, het was om te smullen!
Het was een pudding geworden zonder bigarreaux want daar houden we beiden niet van, maar met walnoten. Het was een verrukkelijk toetje en dat wordt vast niet de laatste keer. Dank kokkie!
Het was een pudding geworden zonder bigarreaux want daar houden we beiden niet van, maar met walnoten. Het was een verrukkelijk toetje en dat wordt vast niet de laatste keer. Dank kokkie!
2 comments:
Graag gedaan hoor. Leuke nieuwe hobby: pudding maken met likeurtjes.
Wat is dat alweer schandalig lang geleden. Moet er nodig weer eens eentje voor je maken. De slagroom heb ik al in huis.
Post a Comment