Baarn

Een paar dagen geleden zou ik gaan wandelen, maar door de hectiek rond de composities was dat er niet van gekomen. Daarom maakte ik vandaag gebruik van alweer een stralende dag en ging op weg naar Baarn, voor de wandeling naar Hollandsche Rading.

Al in de eerste laan trof ik daar Peter, die foto's aan het maken was van de prachtige boomkruinen. We bespraken hoe veel prachtige dingen zo voor het oprapen liggen, als je er maar oog voor hebt.

Niet van Peter, en zonder lariks, maar toch een mooie foto

Met mijn routebeschrijving in de hand liep ik deze keer de officiële route, langs paleis Soestdijk, met uitzicht op de naald van Willem. Daarvoor moest ik eerst een stuk nemen dat een 'loofgang' wordt genoemd, kijk maar: tussen de naaldbomen is een kronkelend laantje aangelegd met beuken die als een koepel boven je hoofd staan.  Wat verderop begon het gebied van De Stulp, waar je over de opstapjes moet binnengaan.

De herfst maakte de heide veelkleurig. Daartussen lagen de witte charolai koeien als contrast. Ik nam even een hapje op één van de bankjes, lekker in de zon.

Na de Lage Vuursche nam ik de weg naar Hollandsche Rading, voor het station daar. Dat is bekend terrein. Toch was ik nog verrast hoe dicht de kleine zandverstuiving bij het station ligt, in  mijn geheugen was het veel verder. Daar raakte ik aan de praat met een dame met een hond, die een boek zat te lezen op een boomstam. Niet die hond natuurlijk... Het is heerlijk om zo dicht bij een bos te leven en er heg en steg te kennen. Kort daarna kwam ik bij het station en stapte weer op de trein naar huis.