Guggenheim

Programma van de dag: Guggenheim. Het regent dus dat komt goed uit. Het museum is imposant van bouw. Allerlei ronde vormen en ongelijke niveaus zijn in het gebouw verwerkt. Ik denk aan een slakkenhuis.

Het museum hangt vol moderne kunst, waaronder een Rothko en een Willem de Kooning. De eerste ontlokte Eef de kreet: zoéén heb ik vanochtend nog doorgetrokken. Hij wist niet wie de schilder was. De kans dat hij nu naar Den Haag gaat voor die expositie is wel verkeken.... WdK had een kladwerk opgehangen met de naam Villa Borghese. Dat kan ik wel begrijpen als hij bedoelt, na het zien van de kunst in de Villa Borghese is elke poging om zelf iets te maken tot spotternij gedoemd. Hing er ook iets moois? Ja een Magritte, en een schilderij van een jonge kunstenaar in tinten bruingrijs van winterse sneeuwwolken bij lage zon, roodachtig. Er zat een onregelmatige naad in het schilderij en bovenin twee kleine scheuren, fistels zou je zeggen. Het deed me wat. Eef zag een stuk van een jonge vrouw, op witte ondergrond met grijs, blauw en zwart als blauwdrukken van een stad over elkaar geschilderd. Verder, plastieken. Maar het allermooiste was wel The Matter of Time van Richard Serra. 

Enorme metalen platen, rondgebogen, gekromd, naar meer richtingen, elegant als vinvissen en net zo imposant. Je kunt er tussendoor lopen. Dat voelt aan of je naast zo'n oceaanreus staat, hem kunt aanraken, hem hoort ademen. Tegelijk is het een labyrinth en een meditatie. De wanden hebben een wonderlijke tekening. De schilderijen van Rothko staan zich daar op voor maar daar voelde ik niets bij. Deze wanden daarentegen inspireerden en ootmoedigden me. 

zo voelde ik me ongeveer bij The Matter

Naderhand lunchten we in een meson, alwaar ik konijn heb gegeten. Toen nog even naar een park erachter, met uitzicht op de Iberdrol. Dat is een torenhoog kantoorgebouw van Iberdrola dat Bilbao domineert.