Sunday, April 12, 2015

Dank voor stank

Paphos staat op de Unescolijst van bijzondere plaatsen. Dat ligt vooral aan de archeologische opgravingen natuurlijk, en mogelijk aan het absolute feit dat Afrodite hier aan land kwam. Het zal in elk geval niet zijn vanwege al het beton hier en het krioelende autoverkeer, waar ik al een paar keer mijn longen uit mijn lijf van heb moeten hoesten. Het lijkt wel alsof de autos in Paphos erger stinken dan ergens anders, regelmatig moet ik mijn neus afdekken om niet te stikken. Merkwaardig is de combinatie met soms verrukkelijke geuren van bloesemende bloesem.  Verder is het een enorme stad, die je echt moet doorzoeken om op plekken te komen waar het leuk toeven is. Gelukkig zijn die er, maar vanuit mijn hotel is het vrij lastig om er snel te komen.

Daar is de haven, niet de mooiste die ik gezien heb maar best aardig. Daar voorbij is het allemaal weer redelijk groen. Er zijn kunstschatten. Het oude centrum zelf is twee postzegels groot en erg Turks van aard. Maar daar is wel de fantastische buscentrale gevestigd. Je kunt dus zonder veel moeite naar het hele achterland, en dat is de moeite waard.

Voor de rest word ik verdrietig van de gedachte dat het toerisme, de levensader hier, grondig gehakt heeft gemaakt van de lieflijke natuur die er was. Knalharde reclame slaat je overal om de oren. Kopen kopen kopen, steeds weer petjes en slippers en sieraden en voedsel. Rijen en rijen restaurants serveren allemaal hetzelfde. 's Avonds staan vriendelijke mensen - dat wel - te lubben om je naar hun etablissement naar binnen te krijgen, waar je dan onder oorverdovende muziek drankjes naar binnen kunt slaan. Niks voor mij.

Toch doe ik hier aan mee door er te komen. Wat ik me dan maar voor houd is, dat de toeristen er nu eenmaal toch moeten zijn. En dan maar liever geconcentreerd in een bak huizen en een stroom straten. Stel je voor dat iedereen maar ergens op het platteland zou worden ondergebracht. Dan was er geen platteland meer.

Vandaag heb ik weinig uitgevoerd, voornamelijk gelezen. Het was nog lastig om een fijne plek te vinden, want de wind waait hard en koud en er is bijna geen plek die zowel groen als luw is, in de zon. Aan de lol van een paaslunch met hele lam aan het spit heb ik niet meegedaan, ook vanwege de mensenmassa die zich daar vol dronk. Wel heb ik het beest aan het spit zien hangen, met gebit en ogen er nog in en zijn pootjes zielig opgebonden. Maar lekker dat het rook!


No comments: