Vanochtend om half twaalf toen de jongedame van het reisbureau aan de nieuw aangekomenen aan het vertellen was over de excursie naar Loutra, de baden van Afrodite, toen stond ik al daar.
Gisteravond heb ik in de haven van Paphos bij het busstation alle papieren gekregen die ik nodig had. Daarin stond precies hoe je er moest komen - en voor heel wat minder dan de excursie kost. Dus ik nam de bus naar Polis, daar stapte ik over op de perfecte aansluiting met busje 622 en dat bracht ons bij de ingang van het heiligdom.
Waar we de eerste kilometers door betondorp reden, en later door kleine maar troosteloze dorpjes, daar was dit heiligdom gelegen in een oase hoog op de rots. Het was zomaar voor niets toegankelijk. De prachtig aangelegde maar nog enigszins wilde tuin bloeide met veelkleurige bloemen en kruiden. Veel verschillende bomen stonden langs het natuurstenen pad. Na een kort stukje bereik je een soort ronde opstaande rotsenwand, geheel begroeid met vijgenbomen, zo groot als een heel ruime jacuzzi waar een lieflijk watervalletje in uitmondde. Van bovenaf kon je niet binnenkijken door de bladerkroon. Hier moet Afrodite heel beschut hebben kunnen baden. Er was bijna geen mens. Ik kon de poel naderen en zelfs wat water eruit scheppen. Dit deed ik op mijn gezicht, want dat zou tien jaar lang effect hebben dankzij Afrodite! Ik heb haar een klein dankgebedje gewijd.
Rechtstreeks daarvandaan leidde het Adonis-pad, waar ik voor was gekomen. Niet jaloers worden lieve lezer, Adonis had alleen maar oog voor de godin... Het pad slingerde eerst wat en ging vervolgens recht omhoog, de berg op, een ferme klim maar goed te doen, zeker omdat het wat grauw en fris weer was. Prachtige uitzichten werden mijn deel. Voorbij de top werd het weer wat makkelijker lopen maar het bleef prachtig, het deed me denken aan de Santa Ana wandeling in Aracena.
Lang duurde het niet, 7 1/2 km, maar het kostte me wel 2 uur. Toen kwam ik uit op de autoweg naar Latchi die ik verlicht afliep. Ook over het strand daar ging het door, maar toen ik weer bij de weg was stopte gelukkig het busje voor me. Ik ging mee tot Latchi dat me op de heenweg al was opgevallen door zijn prettige sfeer, en daar heb ik aan het strand gegeten bij een visrestaurant. De zon kwam weer terug dus het was heerlijk buiten zitten.
In het veld heb ik drie vogels gezien. Eén had een witte kap en zwarte wangen, een witte buik en zwarte rug en vleugels, net een smoking. Hij was ongeveer zo groot als een merel en liet zich helemaal zien. De ander was groter dan een vink en kleiner dan een merel, had een roze-bruine buik en iets donkerder vleugels met een witte veeg erover, niet strak, hij had een streep horizontaal over zijn kop net onder zijn ogen. De derde was een vertrouwde zwaluw met vaalbruine buik. Wel heb ik heel wat meer vogels gehoord!
Terug weer met de twee bussen. Er is veel Chinees en Russisch te zien onderweg, aan hen worden blijkbaar veel huizen aan verkocht en ze zijn ook verder belangrijke klanten. Ik snoepte van de sesamkoekjes die ik had gekocht, en heerlijke banaantjes à la canarias. Bij een Bulgaarse supermarkt nog snel echte yoghurt gekocht dus morgenochtend kan ik er weer tegenaan. Het wordt of de Koraalbaai of de Griekenrots - waar Afrodite aan land kwam op Cyprus. Of misschien toch iets anders.
Gisteravond heb ik in de haven van Paphos bij het busstation alle papieren gekregen die ik nodig had. Daarin stond precies hoe je er moest komen - en voor heel wat minder dan de excursie kost. Dus ik nam de bus naar Polis, daar stapte ik over op de perfecte aansluiting met busje 622 en dat bracht ons bij de ingang van het heiligdom.
Waar we de eerste kilometers door betondorp reden, en later door kleine maar troosteloze dorpjes, daar was dit heiligdom gelegen in een oase hoog op de rots. Het was zomaar voor niets toegankelijk. De prachtig aangelegde maar nog enigszins wilde tuin bloeide met veelkleurige bloemen en kruiden. Veel verschillende bomen stonden langs het natuurstenen pad. Na een kort stukje bereik je een soort ronde opstaande rotsenwand, geheel begroeid met vijgenbomen, zo groot als een heel ruime jacuzzi waar een lieflijk watervalletje in uitmondde. Van bovenaf kon je niet binnenkijken door de bladerkroon. Hier moet Afrodite heel beschut hebben kunnen baden. Er was bijna geen mens. Ik kon de poel naderen en zelfs wat water eruit scheppen. Dit deed ik op mijn gezicht, want dat zou tien jaar lang effect hebben dankzij Afrodite! Ik heb haar een klein dankgebedje gewijd.
Rechtstreeks daarvandaan leidde het Adonis-pad, waar ik voor was gekomen. Niet jaloers worden lieve lezer, Adonis had alleen maar oog voor de godin... Het pad slingerde eerst wat en ging vervolgens recht omhoog, de berg op, een ferme klim maar goed te doen, zeker omdat het wat grauw en fris weer was. Prachtige uitzichten werden mijn deel. Voorbij de top werd het weer wat makkelijker lopen maar het bleef prachtig, het deed me denken aan de Santa Ana wandeling in Aracena.
Lang duurde het niet, 7 1/2 km, maar het kostte me wel 2 uur. Toen kwam ik uit op de autoweg naar Latchi die ik verlicht afliep. Ook over het strand daar ging het door, maar toen ik weer bij de weg was stopte gelukkig het busje voor me. Ik ging mee tot Latchi dat me op de heenweg al was opgevallen door zijn prettige sfeer, en daar heb ik aan het strand gegeten bij een visrestaurant. De zon kwam weer terug dus het was heerlijk buiten zitten.
In het veld heb ik drie vogels gezien. Eén had een witte kap en zwarte wangen, een witte buik en zwarte rug en vleugels, net een smoking. Hij was ongeveer zo groot als een merel en liet zich helemaal zien. De ander was groter dan een vink en kleiner dan een merel, had een roze-bruine buik en iets donkerder vleugels met een witte veeg erover, niet strak, hij had een streep horizontaal over zijn kop net onder zijn ogen. De derde was een vertrouwde zwaluw met vaalbruine buik. Wel heb ik heel wat meer vogels gehoord!
Terug weer met de twee bussen. Er is veel Chinees en Russisch te zien onderweg, aan hen worden blijkbaar veel huizen aan verkocht en ze zijn ook verder belangrijke klanten. Ik snoepte van de sesamkoekjes die ik had gekocht, en heerlijke banaantjes à la canarias. Bij een Bulgaarse supermarkt nog snel echte yoghurt gekocht dus morgenochtend kan ik er weer tegenaan. Het wordt of de Koraalbaai of de Griekenrots - waar Afrodite aan land kwam op Cyprus. Of misschien toch iets anders.
No comments:
Post a Comment