Mariken

Wat een heerlijke kunstvorm is de opera toch. Vroeger was het vaak een middel tot stichting of tot educatie, en ook werd het vaak als amusement en tijdverdrijf geschreven. Tegenwoordig is vaak het verhaal heel belangrijk. Geen sentimentele flauwekul maar iets waar je over moet nadenken.

Calliope Tsoupaki heeft zo'n verhaal gecombineerd met fascinerende muziek. Ze heeft een oud verhaal gekozen, de Mariken van de middeleeuwen. De muziek heeft ze daarbij passend gemaakt: neo-middeleeuws. Het geeft een mystiek element die heel goed past bij dit verhaal, dat in zijn soort een verhaal van vandaag zou kunnen zijn.

Een meisje wordt op een gevaarlijke boodschap uitgestuurd. Ze komt in de problemen en wordt niet geholpen. Zo raakt ze in de klauwen van een slechtaard, die haar verleidt. Na een korte periode van plezier zit ze achter de ramen tot ze diep ongelukkig is. Ze breekt eruit - dat is wel bijzonder, maar niemand wil meer met haar te maken hebben. Uiteindelijk legt de paus haar een boetedoening op. Die komt erop neer dat ze de rest van haar leven geketend zit. Maar op het moment van sterven is ze gelukkig: ze voelt zich vergeven.

Het oude verhaal van een jonge vrouw die het gewoon niet goed kan doen in de ogen van de anderen. Een sterke regie en mooie attributen bij de opera samen met de zowel opzwepende als dromerige muziek doen de rest. Mariken in de tuin der Lusten. Vandaag gezien en genoten.