Ralph Vaughan Williams 91872-1958) was een Britse componist met moderne naast oude klanken in zijn muziek. Heel bekend van hem is de liederencyclus Songs of Travel, die het verhaal vertellen van een jongeman die er vrolijk op uit gaat, maar als ouder iemand met desillusies achterblijft.
Dat was ook een beetje de teneur van het lunchconcert dat vandaag werd gehouden. De bariton Rick Z. zette zijn beste beentje voor, maar helaas, het liep niet helemaal jofel.
Dat hij een mooie geschoolde stem heeft, was goed duidelijk. De pianiste Lies B. was fantastisch. Maar ik kan toch niet de enige zijn geweest die hoorde dat hij de hoge noten niet haalde, de tekst verhaspelde en dat hier en daar zijn stem oversloeg? Zijn stem heeft niet het expressieve en resonerende van een Michael W., die dat nog combineert met knap acteerwerk ook. Maar als recital was het zeker de moeite waard want ook met die onvolkomenheden zette hij toch nog een mooi concert neer. Toch begrijp ik niet dat naderhand alle klapstoelen leeg gingen, voor een staande ovatie. In verwarring vroeg ik het mijn buurvrouw. Vond ze dit nou echt zo goed dat ze ervoor wilde staan?
Ach, zei ze, het Amsterdamse publiek staat al snel (Utrecht ook, zei ik haar). En ze had het mooi gevonden. Ze zong zelf ook en begreep hoe moeilijk het is. Maar vooral, als de lui voor haar staan dan kon zij niets meer zien van de artiesten en dan ging zij dus ook maar staan.
Tja dat is ook een reden. Ik bleef zitten en voelde me een spelbreker. Ingeborg O. was er ook weer, die had onverstoord weer een pentekening gemaakt van de optredenden in de haar zo typerende stijl.
No comments:
Post a Comment