In het kader van Eet-es-mee heb ik gegeten bij een mij onbekende dame van buitenlandse afkomst, samen met een vrouw uit Zeist.
Het is wonderlijk hoe het eten al snel werd gekruid met de verhalen van vrouwenlevens. Moeten die altijd verhalen over narigheid, al dan niet overwonnen? in elk geval was er deze keer genoeg stof om uit te wisselen. Alle drie ronde 60, alle drie verwonderd over wat er allemaal was gebeurd, maar vooral ook blij om wat we ervan hebben gemaakt.
Het eten was heerlijk en ik ga beslist weer eens aan zo'n tafel zitten.
No comments:
Post a Comment