Lachdag

Het is Bevrijdingsdag vandaag. In mijn wijk hangen er overal vlaggen. De lucht is strakblauw en al is het nog fris, het ziet er naar uit dat het lekker warm gaat worden. In het hele land is van alles te doen. Festivals, dansfestijnen, culinaria, tentoonstellingen. Het is moeilijk kiezen want het internet laat vele mogelijkheden zien.

Het wordt voor mij: Zutphen. Een mooie stad, dus dat is al prima, en nu is er ook nog een groepje dat een Lachdag organiseert. Ooit heb ik een workshop gevolgd bij Dhyan Sutorius, en als ik er aan terug denk word ik weer vrolijk! Deze keer neem ik aan dat de Lachdag niet zo bloedserieus is als die van de lachgoeroe van Nederland, maar zin in vrolijk zijn heb ik wel. Het begon na de middag dus dat gaf alle gelegenheid om eerst weer in Zutphen rond te snuffelen. Zo gezegd, zo gedaan. Hier is het prachtige Agnietenhof te zien, met een lief wasvrouwtje in brons.

  

Ook de straatjes aan de Bleekerkade zijn schitterend begroeid, alle reden om de vlag uit te hangen.

Heel leuk was om op de markt te komen en te horen en zien dat daar een groep muzikanten zogenaamde 'balfolk' aan het houden was. Dat is volksmuziek, er wordt op gedanst, het is niet moeilijk en iemand van de band legt het uit. Zutphenaren, boeren en buitenlui deden om het hardst mee, net als ondergetekende.

Toen ik uitgedanst was, begon de sessie van de Lachdames en één heer. Het was wat ik verwachtte, een soort yoga met ademhalingsoefeningen die uitmondden in vrolijk tot zelfs bulderend gelach. Heel opwekkend en gezond! Daar ontmoette ik ook Katinka, die als 17-jarige bij de 89-jarige Betty Boeke in de huishouding had gewerkt. Die tijd had ze heel bijzonder gevonden. Op haar visitekaartje stond als identiteit: 'medemens'.

Fantastisch toch?