Wat een genoegen om in Sougia te zijn. Het is er mooi, er is een prachtige kloof om te lopen, er is een strand waar je ook naakt kunt recrëeren, een paar andere mooie wandelingen vlakbij. Verder is het strand niet alleen in een prachtige wassende maan gevormd, maar het is ook helemaal schoon en vrij van toeristen spullen zoals bedden en parasols. Het is alleen maar strand. Het is alleen maar zee.
Dan heb je natuurlijk ook nog de gezellige terrasjes en eethuisjes. Het is niet meer dan één straatje. Iedereen kent iedereen. Wij spraken met een cafebaas. Hij was in dat dorp geboren en was er nog nooit vandaag geweest. Vrij uitzonderlijk misschien, maar als je in Sougia woont is het wel te begrijpen!
We hadden een lief onderkomen, Lissos geheten, naar het naburige antieke dorp, en daar hadden we een balkonnetje recht in de tuin. Dus 's avonds werden wij bedwelmd door de verrukkelijke geuren van de kamperfoelie en de rozen. Insecten vlogen af en aan. De kleurenpracht van de bloemen gaf toch nog uitzicht op zee dus roze, geel en blauw wisselden elkaar af. Daarachter zagen we nog net de berg met de prikkelige struikjes en de rode aarde.
Sougia, een plek om de tijd te vergeten en alleen nog maar te genieten. Net Lethe.
No comments:
Post a Comment