Het is even reizen maar dan ben je ook ergens: Westzaan, een onderdeel van Zaanstad. Midden in het waterige land ligt daar dit kleine dorp, met daarin de trotse herinneringen aan een rijk verleden. Het dorp was het grootste van het rechtsgebied en daarom werd er in 1781 een prachtig 'rechthuis' gebouwd. Ernaast staat de kruiskerk uit de 18e eeuw.
Dit is nog lang niet al het moois van Westzaan. Tot een eeuw geleden wemelde het hier van de molens langs de waters. Al die molens maalden lustig en maakten met hun wieken een ruisend geluid. Naar dat geluid is het gebied 'Het Guisveld' genoemd. Guisen was een Noord-Hollands woord voor huilen, en blijkbaar deed het geluid daar aan denken.
Stuk voor stuk zijn de molens verdwenen, maar niet 'De Schoolmeester'. Dat was en is een heel bijzondere molen. Het is de enige molen ter wereld die op windkracht papier maakt uit lompen. Dit papier wordt onder andere gebruikt voor het maken van papiergeld.
Dat was echter niet de reden dat ik naar Westzaan ging. Vandaag was er een bijeenkomst van vrijwilligers van Staatsbosbeheer op een molen daar vlakbij, het Prinsenhof. We werden getrakteerd op een excursie. Ab van D. verzorgde de plantjesexcursie. Ik koos de vogelexcursie, uit solidariteit met mijn geliefde die momenteel op Lesbos vogels kijkt!
Ria en kleine Peter van onze werkgroep Kwadijkervlot gingen daar ook voor. En inderdaad was er veel te zien. Grutto's, kieviten, tureluurs, buizerds en bruine kiekendief, allerlei ganzen en eenden en nog veel meer. Dit gebied is alleen met de boot te bereiken. Er komt dus bijna nooit iemand. Ook wordt het niet gemaaid tot de vogels met de wintertrek zijn verdwenen. Dat maakt het een rijke verblijfplaats voor de vogels. |
| de trofee |
Aan het eind van de rit werd de vrijwilligerswisseltrofee uitgereikt:
een alternatief klapstoeltje om tussentijds even te rusten.
De trofee ging naar een vrijwilliger die al 27 jaar meewerkt. Daar kan niemand tegenop!
No comments:
Post a Comment