Over de blauwe zee

Het werd tijd om weer te vertrekken. Dat kan aan de zuidkust van Kreta alleen maar met de boot.
Wij kochten een kaartje en lieten ons verrassen. De volgende stop was namelijk Sougia, waar ik nog niets had gereserveerd maar dat beslist bezocht moest worden.

Een grote boot legde ingenieus aan bij de kade van Paleochora en wij zorgden dat we on half negen aan boord waren. Een uurtje varen over de paarse en inktblauwe golven was zeker niet te lang. Wat een schoonheid, het water, de lucht, en ook de kust. Ik probeerde het te volgen via de kaart en Eef kwam op het lumineuze idee om de verrekijker te gebruiken. Zo zagen we piepkleine huisjes op plekken waar je bewoning niet mogelijk zou achten. Idyllische strandjes hadden soms toch een klein stukje waar een boot kon landen en dan was er activiteit.
Bijenkorven stonden overal. Ik keek mijn ogen uit tot we aankwamen aan het prachtige ongerepte strand van Sougia.