Post weg

Weer een stralende dag. Dat roept om erop uit te gaan. Waar? toevallig waren er twee bestellingen binnengekomen van tweedehandsboeken, die ik via bol verkoop. Wat is er leuker dan de post weg te brengen. En deze keer kon dat, want beide adressen lagen aan een spoorlijn.

Dus zette ik op google maps een route uit van een 15 kilometer, van station Lunteren naar station Veenendaal-de Klomp. Eerst ging ik even naar Westervoort voor de eerste aflevering, vlak naast het station. Daarna reisde ik door naar Lunteren en begon daar mijn route.

Het was natuurlijk duidelijk dat ik langs de Postweg moest. Zo breng ik immers de post weg. In Lunteren kon ik het straatnaambordje niet vinden, maar een paar lieve mensen in een appartementencomplex boden mij een kop koffie en een flesje water, en wezen me op weg. Net op dat moment ging de kerk uit. Er bleven maar mensen uitstromen, hordes, massa's, een compleet volk! Verbazend.

In de buitenwijken van Lunteren hing een penetrante lucht van varkensstront, landluft, zou mijn vader hebben gezegd. Pas bij viaduct Kouwenhoven, bij de afslag naar Barneveld, ging de varkenslucht over in die van kippenstront.

Toen begon het platteland pas goed. Hoewel het vooral langs asfalt lopen was, bleef er toch heel veel groen te zien en heel weinig verkeer. De fietsers die langskwamen, waren ook heel vriendelijk en met enkelen heb ik een praatje gemaakt. Intussen strekten de weiden zich uit, vol koeien. Sloten langs de kant stonden vol met veldbloemen, vlinders fladderden ertussen. Een kar met paarden werd door twee boerenjongens naar de boerderij gemend. Ergens anders stond een roodbruine familie Varken te fourageren.

Het pad leidde over het fort Daatselaar aan de Slapersdijk bij Renswoude. Daar werd een mooi natuurgebied aangelegd met waterpartijen en de verhoogde dijken van de Grebbelinie. Het werd bewaakt door een houten soldaatje.

Via Ubbeschoten kwam ik in Renswoude, waar mijn tweede vrachtje door de brievenbus ging. Verder gig het weer, langs de Fliertse beek, de Munnikenbeek en de Nederwoudse beek. Wat een beken in dat gebied van Nederland! Ze stroomden niet hard, maar ze waren schoon en de oevers bloeiden prachtig.

Via de Schalm zag ik nog meer boerenland, tot ik bij het station Veenendaal-de Klomp kwam. Het was weer tijd om mijn boek te lezen. Dit keer het boek Ghost, dat me was aangeraden door Huib. Bij mijn uitstap station had ik het uit. Heerlijke dag.