Hoe lang het was en hoe heet

De temperaturen stegen alweer. De zon die voorspeld was, deed er een schepje bovenop, hoewel we dit keer de 40 graden niet haalden.... maar 30 waren het er wel. Op naar Wershofen. Ook hier was nog heel wat asfalt, maar er waren al meer prachtige boerenland gedeeltes tussen. Op zeker moment toen we het bos uitkwamen riep Eef: 'Dit is het landschap dat ik zo verafschuw!' Want eerder had hij mijn voorstel voor een vierdaagse afgewezen, omdat er 'alleen maar open landschap was.' De zelfspot won het nu duidelijk van de eigenwijsheid, voor mij een reden om dol op deze komediant te zijn
Niet alleen was de etappe nu minstens 28 km ipv 20, het ging ook nog eens op en neer, op en neer. Onze kuiten werden behoorlijk belast.

Ergens onderweg bespraken we met een dame met hondjes hoe mooi haar land eigenlijk is. Ze was het er van harte mee eens. Vlak voor we bij ons doel arriveerde, hotel Pfahl, stuitten we op een heer met een imposante snor die op een bankje over het weidse land zat uit te kijken. Daar hebben we even mee zitten babbelen en hij wees ons de juiste weg.

Het Landgasthof was buitengewoon plezierig. Een houten interieur, zitbanken rond de eettafel, koperen spullen, echt Duits allemaal. Ze waren er erg aardig voor ons en de kok had duidelijk plezier in zijn werk, zo heerlijk eten maakte hij klaar. Ook daar namen we een lokaal biertje. We waren verder tot niets in staat dan heerlijk slapen.