Hanneke durfde niet in haar eentje het circuitje van de sportschool te doen. "Je hebt zo'n bekijks".
Daar heb ik totaal geen last van, al staan ze er drie rijen dik omheen, sporten is sporten. Maar samen het circuitje doen, dat leek Hanneke wel wat dus vanochtend om elf uur stonden we daar en inderdaad, we hebben goed ons best gedaan. Werd ook wel weer eens tijd, want die apparaten gebruikte ik al helemaal niet meer. Terwijl het best afwisselend is, en weer wat anders.
Daarna moest ze snel naar huis, naar de korfbalwedstrijden van de kinderen kijken.
's Avonds ging ik na enig aarzelen naar de Woudkapel. Daar trad Lenneke Ruiten op, een zangfenomeen dat vooral buiten Nederland beroemd is. Daar terecht, hier ten onrechte want wat zong ze mooi. Ze had een Frans programma voor de pauze en daarna zong ze de 4 Letzte Lieder van Strauss, met alleen pianobegeleiding. Het was onverwacht, maar de pianotranscriptie was prima en het werd zo een heerlijke avond in een bomvolle Woudkapel.
No comments:
Post a Comment