Drie boeken verkocht te Almelo. Dus daarheen met de trein, en uitgezocht wat je daar kunt zien. Nou, Herman Finkers zei het al: Er springt een stoplicht op rood, er springt er een op groen, in Almelo is altijd wel wat te doen. Maar iets was er, namelijk het Bolletje museum, van de bakkerij. Daar ging ik naar toe na het afleveren van mijn vrachtje. Dat was nog best aardig. Een voormalig medewerker van de bakkerij liet vol trots de beschuitvormen zien, met het maantje eruit, puur voor de marketing zoals hij vertelde. Want om het beschuit goed uit de bus te halen, moet je eigenlijk een ijzerdraad met 90 graden driehoekje in de bus doen, een heel simpel hulpmiddel waarmee je de rol makkelijk omhoog trekt.
Ik vroeg hem of hij Van der Meer en Schoep kende. Nou die kende hij wel, dat was in zijn ogen een enorme bakkerij, met de Meelfabriek van de Nederlandsche Bakkerijen, ofwel de Meneba, die daar ook bij hoorde. Het was ooit een fusie tussen Paul C. Kaiser en Arie van der Meer, mijn opa's stiefvader. Ze hadden volgens hem ook filialen in het land. Tja dat was dus mijn opa die dat heeft geleid. Was ik wel een beetje trots op. Ze hadden ook nog Paula beschuitbussen en vele andere bakkersaccessoires op dat piepkleine zoldertje van het huisje waar de familie Ter Beek is begonnen.
No comments:
Post a Comment