Ziekenbezoek

Op weg naar alweer een bestelling van een boek - de Bommel serie gaat wel heel vlot - toog ik naar Breda. Daar zocht ik ook moeder op. Zij zag niets, hoorde vrijwel niets, en voelde ook niets. Een blijk van herkenning was er niet, misschien een enkel woord dat met een omweg naar mij zou kunnen verwijzen, maar dan wel een rare omweg. Een hand over haar hand of gezicht gaf geen reactie. Wel zat ze zelfstandig soep te eten, en had duidelijk genoegen in het eten. Ze ziet er zelfs vitaal uit, met haar net geen 100 jaar. Vreemd om mee te maken. Lang bleef ik niet.