Achterop de fiets

Toen ik zondagmiddag terug fietste naar huis na het heerlijke concert van Gluren bij de Buren en genoot van de zonneschijn zo rond vijf uur, werd ik aangesproken door een verlegen meisje aan de rand van het asfalt van fietspad en autoweg, tussen de grote huizen in het groen. Of ik wist waar het Leendert Meeshuis was? Ze ging haar oma bezoeken en was met de trein uit Drente gekomen.

Met de boekenweek is er tegenwoordig namelijk de gelegenheid om voor niets te reizen als je het boekenweekgeschenk bij je hebt. De NS sponsort de boekenweek. Ook zij was  op pad gegaan. Maar het Leendert Meeshuis was nergens te zien en het was al zo laat aan het worden. Straks had oma niets meer aan haar bezoek....

Ik moest even piekeren maar bedacht me dat het Leendert Meeshuis is gevestigd op het terrein van Berg en Bosch. Dat was nog een heel eind lopen. Dus ik nodigde haar uit om achterop mijn fiets te komen zitten en peddelde gezellig babbelend met haar naar Berg en Bosch. Ze vond het wel een beetje gênant, maar ik legde uit dat ik in een heerlijke stemming verkeerde door het concert, en dat een stuk fietsen in de zon alleen maar leuk voor me was.

Natuurlijk vond ik het ook leuk om met een jonge meid, die mijn dochter of schoondochter zou kunnen zijn, achterop de fiets te zitten. Dat heb ik er maar niet bijgezegd, daar heb ik gewoon stilletjes van genoten. Ze sprak heel lief over haar oma, had graag nog naar oma's ervaringen in de oorlog gevraagd maar dat zou er niet meer van komen. Oma was helaas dement, maar vond zo'n bezoekje toch nog fijn.
Wat een schat van een kleindochter. Gelukkig kon ze nu wat langer blijven.