Hongarije in Harderwijk

Het was al een poosje aangekondigd. Vandaag was de grote dag. Hongarije zou zich presenteren in Harderwijk. Toen ik er vanmiddag heen ging, bleek ik naar een oud defensieterrein te moeten gaan, ver buiten het centrum. Er was een hal ingericht met allemaal kraampjes van hoopvolle verkopers. De meeste stonden vol met wijn, met snuisterijen, met eenvoudige producten zoals paprikapoeder en lettertjesvermicelli. Ook was er zigeunermuziek op CD en heel veel Nederlanders die iets willen opbouwen in Hongarije of dat al hebben gedaan, en er vakanties aanbieden. Bijvoorbeeld iemand die dat combineert met trainingen en cursussen op het gebied van biologisch tuinieren.

Beneden in het souterrain waren er hapjes te koop. Alles bij elkaar was het maar een weinig inspirerend geheel. De echte zaken werden gedaan achter een sperlint, bij de receptie van de Hongaarse ambassade. Wel liep de eigenste burgemeester van Harderwijk langs de kramen, compleet met ambtsketen, een mooi gezicht. Hij informeerde geïnteresseerd naar de spulletjes van de verkopers.

Op weg naar de manifestatie was ik opgelopen met een Hongaar, een zekere Gabor Holes, die op de ACF beurs te Utrecht gaat staan. Hij was uitgenodigd en wilde er praten over de verkoop van reclame materiaal, plastic eieren met een kindersieraadje erin. Van zijn broer, begreep ik. Door deze Gabor kreeg ik het recht om ook bij het ambassadefeestje aan te schuiven want hij had twee kaartjes. Toch heb ik dat maar niet gedaan. Wel heb ik nog even staan staren naar de prachtig geklede heren. Het mooiste was echter toch het hok met de twee Mangalica-biggetjes die vochten om een beetje melk uit een fles.

Ik heb wat paprikapoeder en een hertenworst gekocht. De wijn was lekker, maar die heb ik laten staan.