Kamermuziek zoals het is bedoeld

Elk jaar organiseert de gemeente een weekend kunst bij mensen thuis. Dat heet "Gluren bij de Buren". Het gebeurt wel in meer gemeentes. Als het even kan, probeer ik ervan mee te genieten.
Omdat mijn programma van vandaag door ziekte van zangeres Mijke werd omgegooid, kon ik drie van de 15 onderdelen gaan zien en horen. Ik koos voor de muziek, met wat keramiek daarnaast.

Dat leverde stof voor een heerlijke middag. Eerst ging ik luisteren naar een muzikaal gezin dat stukken liet horen van o.a. Debussy en Glinka. Moeder achter de piano, twee dochters met respectievelijk viool en cello, vader speelde trompet en schoonzoon nam de hobo voor zijn rekening. Het is maar een half uur, maar zo'n gezamenlijke harmonie bij het muziek maken doet me wel wat.

Later op de middag kon ik opnieuw een muziektrio beluisteren. Dat was een bijzondere ervaring. Hier speelden twee amateurs met een conservatorium opleiding, Arjen en Stein, en ook Willem leek dat niveau te hebben. Ze speelden Brahms' Trio in A mineur.

Drie van de vier delen speelden ze, en het werd voorafgegaan door een deel uit een sonate voor cello en piano van Rachmaninov. De mensen in de volle kamer zat ademloos te luisteren, want dit is kamermuziek zoals het is bedoeld: uitgevoerd door zeer goede amateurs, gewoon thuis in de kamer, in een intieme sfeer. Het raakte me, want ik was me bewust van hoe anders onze tijd is, haastig, vluchtig. Voor het leren beheersen en interpreteren van deze muziek moet je hard werken, en het luisteren vergt echte concentratie.

Dat maakt niet alleen deze muziek maar ook het leven ermee zo waardevol. Het is geweldig om op deze manier kennis te maken met gelijkgestemden en even in eenzelfde sfeer op te gaan.