Een week tussen de stenen

Vandaag vertrokken we voor een week wandelen in Turkije, de Lycian Way. Dat pad stond op mijn verlanglijst omdat ik daar oude resten vermoedde van het leven van het gehelleniseerde Klein-Azië. Uiteindelijk is dat de bakermat van het oude Troje en van zoveel andere Griekse steden en dorpen.
Vol verwachting ging ik op pad. Deze keer was het een groepsreis, iets wat ik nog niet eerder heb gedaan, dus ook dat was een heel avontuur. Op Schiphol werden we opgewacht door een enthousiaste reisbegeleidster van SNP: Elsbeth deed haar intree.

Het werd een lange reis. Eerst moesten we naar Istanbul. Daar hadden we maar krap de tijd om over te stappen voor de binnenlandse vlucht naar Dalaman. In de Havalimani (luchthaven) van Dalaman stond het busje voor het vervolg klaar.

Het was al een beetje laat, bovendien is het in Turkije een uur later, de Oriënt weet u wel, dus het begon al aardig donker te worden toen we in ons transferbusje stapten op weg naar nog eens een dik uur verder, het dorp Kayaköy. Het was een prachtrit toen aan het eind kronkelende wegen langs stenige hellingen in het duister leidden. We kwamen aan in Muzzi's Place, waar we gastvrij werden ontvangen bij de open haard. Ieder bracht snel zijn/haar bagage naar de comfortabele kamer en daarna werd er bij diezelfde open haard lekker een biertje gepakt. Zo maakten we kennis met de meeste leden van de groep.