Van George House ging het verder, over de prachtige rotswanden en langs fraaie vergezichten. We hoorden allerlei vogels, die door Ab en Dick werden aangewezen. De stenen eisten veel loopenergie maar iedereen deed goed mee. Zo kwamen we aan in Kabak.
Daar was Mam'mas pension. Het was fris, daarboven, maar we lunchten toch buiten met het eten dat was meegegeven door het vorige pension. De kamers werden verdeeld. Ferry en ik zaten met Ab en Dick op een kamer met een eigen douche, maar helaas: de douche had geen ventilatie. Het was een piepklein driehoekje, waar ook weer een wc in stond. Geen douche dus deze keer. Wel was er een lekker zonnig balkon. En ook Emil en Liora waren er weer. Zij zaten op het boventerras, net als de dames van de groep behalve ik.
Enkele die-hards gingen weer op weg met Elsbeth. Ik bleef in Kabak, met nog een paar, omdat er een prachtig strand in de diepte te zien was. Met mijn geliefde ging ik het pad naar beneden, maar helaas, hij durfde niet over een wat opener stuk. Het was allemaal gemeen steil en wel een beetje moeilijk. Hij ging terug.

Voor ik zelf verder ging moest ik wel even moed verzamelen. Maar zoals altijd, het is twee stappen lastig en daarna gaat het gewoon weer normaal. Dus ik kwam inderdaad op het strand aan. Dat bleek vooral grote stenen in plaats van zand te zijn, maar ik heb toch even gelegen. Net toen ik terug wilde gaan voor een douche (bij de andere douche) kwam het stoere gezelschap het strand op. We liepen met ons allen weer naar boven. Daar bleven er vijf van de acht nog even bier drinken in de Olijventuin, een alleraardigst pension met een paar houten overhangende tribunes die uitkeken op de blauwe baai, tot het tijd was om te gaan eten.
No comments:
Post a Comment