Eerst loop je van steen tot steen naar boven, ook wel met gewone kiezelpaadjes ertussen, maar steeds geflankeerd door prachtige oleander en de Dracunculus, een merkwaardige
bloem van Kreta.
Na verloop van tijd klim je uit de kloof naar boven, door rotspaadjes en bomen. Opeens sta je op een vlakte en zie je de zee weer. De vlakte is bezaaid met kleine struiken, in vier of vijf verschillende soorten. In de verte torenen de bergtoppen met daar bovenuit cirkelende roofvogels.
Het pad is goed te vinden. Dan is de vlakte opeens voorbij, en sta je aan de rand van een ravijn, eigenlijk een steile bergwand recht het dal in van Lissos. De oude huizen en tempels zijn te zien, de stenen muren met ramen en deuren staan langs de hellingen. In de kromming van de heuvels geeft een lieflijke kleine baai toegang tot het vlakke gedeelte. Een bootje komt net aanmeren, mensen zonnen.
Die eerste dag - 24 mei - hielden we het verder voor gezien en liepen vol van deze natuur terug naar het dorp.
No comments:
Post a Comment