Opnieuw naar de bron van de Ahr

Na het ontbijt in Wershofen en een bedankje aan de kok liepen we verder. Blankenheim was het volgende doel. Nu ging het pas echt stijgen en dalen. De vergezichten werden ook hoe langer hoe mooier. We keken naar vogels, naar dorpjes zoals Lommersdorf en liepen in de koelte van donker lommer. Zou het daarom zo heten?

Het was wel gek, want in eerste instantie was de aanlooproute precies hetzelfde als twee weken geleden, en toen liepen we de andere kant op. Maar op zeker moment splitsten de wegen zich en konden we al slingerend door het land naar Blankenheim. Daar hadden we een slaapplaats in een klein hotelletje waar we veel van verwachtten. De Ahr liet zich nauwelijks zien, pas vlak bij het dorp zag je hem echt stromen, er was ook een klein waterrad in gezet. Ook dit was weer veel stijgen en dalen.
We waren blij om aangekomen te zijn. Het hotel was poepie gezellig en ze schonken er geweldig lekkere rode wijn. Ook zat er een mede-wandelaarster. Wij verbaasden ons erover dat wandelaars in deze regio meteen weken achtereen gaan lopen. Ik heb het na vier dagen wel gezien.

Na een laatste glas wijn met uitzicht op kerktoren en Hirtenturm gingen we gestrekt.