Vorige week ging ik voor de tweede tranche van de Chambres des Canaux naar Amsterdam. Rond de grachten werden daar moderne kunstwerken tentoongesteld, maar wel in veelal privé woningen. Die kans laat ik me natuurlijk niet afnemen.
Zo kwam ik bijvoorbeeld terecht in De Bazel - een oase in de Vijzelstraat. Voor veel Amsterdammers ongetwijfeld hun achtertuin, voor mij een ontdekking van jewelste. Het is een dependance van het Amsterdams stadskantoor. Er is een studieruimte, een expositie, een grand café, bankjes om te zitten en kijken, een leeshoek met kranten. Bovendien zijn er zalen boven, die op zaterdagen bezichtigd kunnen worden middels een rondleiding. Ik voelde me direct heerlijk thuis in deze oase.
En verder was er de privé collectie Japanse prenten van Elise Wessels te zien, in een grote galerie op een benedenetage. Ongelooflijk, wat een mooie prenten hingen daar. Een enorme verzameling en sommige daarvan vroegen er echt om, lang te blijven kijken. En natuurlijk stond er ook een complete Japanse wapenrusting, en wel een dermate gaaf exemplaar dat ik me afvraag of deze mevrouw die samoerai misschien persoonlijk heeft gekend.....
Wat ook bijzonder was, het huis ernaast, waar mevrouw Wessels woont, was ook te bezichtigen. En dat huis heeft ze ingericht in Japanse stijl. Een kamer met tatami en schuifpanelen met papieren deuren. Een kamer met een zen-achtige inrichting met stenen. Ook hier weer prachtige taferelen aan de muur. Een diepe innerlijke rust straalt uit de hele inrichting. Als je dan tenslotte verstild een kijkje door de ramen neemt, zie je een zeer gerijpte Japanse tuin, weelderig maar volledig in harmonie. Ik vertrok ouderwets gesticht. Uiteraard heb ik mijn vriendin Emmy, die dol is op Japanse kunst, hier direct van op de hoogte gebracht.
Zo kwam ik bijvoorbeeld terecht in De Bazel - een oase in de Vijzelstraat. Voor veel Amsterdammers ongetwijfeld hun achtertuin, voor mij een ontdekking van jewelste. Het is een dependance van het Amsterdams stadskantoor. Er is een studieruimte, een expositie, een grand café, bankjes om te zitten en kijken, een leeshoek met kranten. Bovendien zijn er zalen boven, die op zaterdagen bezichtigd kunnen worden middels een rondleiding. Ik voelde me direct heerlijk thuis in deze oase.
En verder was er de privé collectie Japanse prenten van Elise Wessels te zien, in een grote galerie op een benedenetage. Ongelooflijk, wat een mooie prenten hingen daar. Een enorme verzameling en sommige daarvan vroegen er echt om, lang te blijven kijken. En natuurlijk stond er ook een complete Japanse wapenrusting, en wel een dermate gaaf exemplaar dat ik me afvraag of deze mevrouw die samoerai misschien persoonlijk heeft gekend.....
Wat ook bijzonder was, het huis ernaast, waar mevrouw Wessels woont, was ook te bezichtigen. En dat huis heeft ze ingericht in Japanse stijl. Een kamer met tatami en schuifpanelen met papieren deuren. Een kamer met een zen-achtige inrichting met stenen. Ook hier weer prachtige taferelen aan de muur. Een diepe innerlijke rust straalt uit de hele inrichting. Als je dan tenslotte verstild een kijkje door de ramen neemt, zie je een zeer gerijpte Japanse tuin, weelderig maar volledig in harmonie. Ik vertrok ouderwets gesticht. Uiteraard heb ik mijn vriendin Emmy, die dol is op Japanse kunst, hier direct van op de hoogte gebracht.
No comments:
Post a Comment