Denksport

Gisteren begon onze deelname aan de nieuwe bridgeclub, deze keer overdag. Eerst hadden we twee keer verstek moeten laten gaan, de eerste keer wegens de gebroken heup van mijn oude moeder, de tweede keer omdat ze ons hadden vergeten.... maar nu kwam het er dan van. Uiteraard begonnen we in de onderste lijn en tot mijn genoegen haalden we de derde plaats. Ook deze keer weer met de nodige blunders en misverstanden. Het boeiende van bridge is dat het nooit gemakkelijk wordt, hoe lang je ook speelt. Je moet je geheugen scherp houden, maar vooral is het een teamsport waarbij je je moet inleven in je partner, en in de kracht van je tegenstanders. Soms merk je dat je elkaar begrijpt en dan lijkt het spel vleugels te krijgen.

52 kaarten zitten er in het spel en dat geeft dus 52! mogelijke combinaties. Bij 20 kaarten is dat al een verbijsterende 2 met 18 nullen, dus verbaas je er niet over dat je in geen 45 jaar spelen dezelfde hand krijgt.
Onbegrijpelijkerwijs zijn jonge mensen niet zo geïnteresseerd in bridge. Het is toch een spel met kaarten, tactiek, inzicht, spanning, competitie, je zou zeggen, alle ingrediënten om er voor te gaan. Maar blijkbaar moet je eerst wat rijpen voor je verslingerd raakt aan deze boeiende wereldsport. Nederland was vorig jaar wereldkampioen en blijft in de top meespelen, mannen, vrouwen, gemengd, jeugd en senioren. Dat wel.