Hebbe hebbe

Het is vandaag Sint Maarten. Nou ben ik niet katholiek opgevoed dus ik heb al niets met heiligen. Maar langzamerhand heeft heel jong Nederland ontdekt dat je op die dag snoep kunt komen bedelen aan de deuren.

Toen mijn kinderen klein waren, deed ik ook mee. Ze deden er op school aan, en het idee was dan dat alle kinderen de volgende dag inleverden wat ze hadden bijeengegaard, en dat werd dan uitgedeeld, onder elkaar en onder kinderen buiten de school. Ze deden er ook wat voor: veel Sint Maarten liedjes werden gerepeteerd en er werd wat afgezongen aan de deuren.

Vorig jaar was ik onaangenaam getroffen. Het waren geen kleine kinderen die aan de deur kwamen maar opgeschoten bijna-pubers. Ze hadden, zo op het eerste oog beoordeeld, geen enkele binding met het katholieke geloof en kenden ook geen liedjes. Eén regel werd er voorgedragen, en daarna was het "wat krijgen we!" Ik zei, eerst nog een ander liedje. "Nee." werd er glashard gezegd. Om er vanaf te zijn gaf ik wat ik had, een sinaasappel. Dat was niet goed genoeg. "Is dat alles!"

Een half uur daarna kwamen er ouders met kleintjes, die nog wel echt met lantaarntjes langskwamen. Maar voor mij hoeft het niet meer. Het feest van het delen is hebbe hebbe geworden.