Back to Bach

De cultuur houdt maar niet op dezer dagen. Nu ging ik weer met Tycho naar het ballet. Wij houden allebei het meeste van modern ballet, maar het was er dit jaar nog niet van gekomen en nu draait het NOB de voorstelling Back to Bach. Kan niet verkeerd zijn, dacht ik zo en Tycho kon, dus hij ging voor het eerst in zijn leven naar de Stopera. Gelukkig hadden we elkaar getroffen op metrostation Waterlooplein; hij had zijn mobieltje vergeten. De Stopera maakte wel indruk, al die rode lopers en dat balkon met prachtig uitzicht op de verlichte stad.

Ik had fantastische plaatsen weten te bemachtigen, 2e balkon 1e rij in het midden, dus we konden het heel goed zien. Mijn buurvrouw, een aziatische jonge vrouw zat de hele tijd met haar fototoestel te pielen. Foto's maken en dan de foto's bekijken: heel storend, dat licht. Ik besloot me maar niet te ergeren en concentreerde me op het podium. Wat kun je zeggen van zo'n ballet? Hans van Manen, Krzysztof Pastor, David Dawson and Ernst Meisner hadden elk een choreografie ingebracht, stuk voor stuk krachttoeren waar de dansers hun tanden in konden zetten. Dat deden ze met overtuiging. De wereldpremière van Meisner vond ik heel mooi. Tycho heeft er ook van genoten. Bij het uitstappen liepen we met een warme arm om mijn schouder het station af. Het was een heerlijk avondje uit.