Pil, Pas, Poen

Als ik in vroeger jaren ging wandelen, maakte ik een korte lijst van de dingen die ik moest meenemen onder de titel van 'Pil, Pas, Poen'. Want wat heb je meer nodig als je jong bent? De rugzak was snel gepakt, een truitje of extra broek mee, en klaar was je.

Inmiddels heb ik dat tot kleinkunst verheven. Met mijn al wat gevorderde leeftijd moet er natuurlijk niet te veel in de rugzak, en de pil heb ik niet meer nodig. Ook is die niet vervangen door pillen zoals leeftijdsgenoten die zo vaak gebruiken. Mede door het wandelen, denk ik dan.

Wat er bij is gekomen, zijn de digitale dingen. Het fototoestel, de oplader en de kabel, het kleine pc-tje, een telefoontje (uit de oertijd denken de kinderen, maar toch, een mobieltje), en de onvolprezen e-reader. Verder is er vooral veel afgevallen. Kleding moet voor meer functies kunnen worden ingezet bijv. een sjaal als avondjas. Het sanitair is tot het bot uitgekleed: geen zeep mee. Extra kleding beperk ik zoveel mogelijk. Dan moet je wel eens een concessie doen zoals afzwaaien naar warme landen - de kleren moeten toch droog zijn de volgende dag, tja het is treurig maar het is niet anders haha.

Als dan alles tot een minimum is beperkt, blijkt er soms toch nog plek te zijn voor een paar frivole schoentjes, of een zomerjurkje. Op de terugreis blijkt er altijd wel ergens een zak walnoten of knoflook te passen.