Bericht uit Spanje

Een half jaar geleden kwam een twintiger, nichtje van een kennis, bij mij om inlichtingen en steun voorafgaand aan haar vertrek naar Spanje. Ze zou een half jaar daar gaan studeren en wilde wel een beetje Spaans spreken voor die tijd. Wij oefenden wat, maar ze had er nog eigenlijk niets aan voorbereid. Grammatica sine qua non..... zeg ik dan. Een beetje kon ik haar meegeven over tegenwoordige en verleden tijd, maar echt landen deed het niet. Ze was er veel te vol van dat ze voor het eerst uit huis zou gaan, en dan meteen zo ver. Ik gaf haar een boekje met Spaanse uitdrukkingen mee.

Tijdens het verblijft hielden we via facebook contact. Ze had er een fijne tijd. Vanochtend kwam ze langs om het boekje terug te brengen. Ze had het maar niet naar Spanje meegenomen, zei ze, want het was al zo oud en kwetsbaar.... Tja, dan steek je er ook niet veel van op. De cursus grammatica die ze daar had gevolgd, heeft ze niet gehaald. De andere cursussen wel: Shakespeare en Spaanse geschiedenis. Mag ik mij verbazen? Shakespeare studeren in Madrid?

Ik vroeg haar wat ze het meest heeft opgestoken in dit half jaar. Zelfstandigheid, was het antwoord. Dat lijkt me een geweldig resultaat van een dergelijke stage. Heel nuttig en belangrijk voor de rest van je leven. Hoogstwaarschijnlijk merkt ze pas later het effect van haar tijd daar. Voor nu is ze weer bij haar vader en moeder gaan wonen. Haar ouders hadden haar kamer helemaal opgeknapt. Maar het voelde wel anders aan, zei ze. Vrijer, volwassener. Klinkt goed, Stephanie. Veel succes met je verdere studie psychologie.