Wat zitten er een hoop uren in een dag wanneer je vroeg opstaat!
Vanochtend ging de wekker om 05.15 uur, een waarlijk onchristelijk uur, maar toch had ik hiervoor gekozen. Het ging namelijk vandaag naar Klarenbeek en de IJssel, samen met mijn geliefde, om bij onze jager wild te halen.
Het is bijzonder om 's ochtends vroeg de stilte van de stad mee te maken. Op mijn fiets op weg naar het station passeerde ik een enkele krantenbezorger en hier een daar een hond met zijn eigenaar, verbonden met een lijn. De eerste vogels floten, niet op maximum volume zoals ze dat moeten doen zodra de auto's gaan rijden, maar zachtjes. Het geluid draagt heel ver in de ochtend en klinkt zo zuiver als de ochtendlucht. Het is genieten, die rit.
De treinreis verliep weer voorspoedig en we kwamen aan in Klarenbeek bij het krieken van de dag. Nog door het laatste donker liepen we het bos in en kwamen uiteindelijk aan op de Bandijk.
"De winterdijk of bandijk is de dijk langs een rivier die bij hoge afvoeren overstroming van omliggende gebieden voorkomt en de rivier in het stroomprofiel houdt. Anders dan de zomerdijk is de winterdijk hoog genoeg om de hoogst voorkomende waterstanden tegen te houden." zo staat het vermeld in Wikipedia. Er was wel geen water te zien, maar de IJssel was al wel aanwezig. Vervolgens kwamen we door een adembenemend mooi Gelders landschap op de zomerdijk. Van daaruit liepen we tot aan het huis van onze jager, waar we hartelijk werden ontvangen en een vracht aan lekkers in onze rugzakken konden stoppen. Als bonus kreeg ik nog een zakje Hollandse walnoten mee, veel lekker natuurlijk dan wat je op de markt kunt krijgen.
Eenmaal terug ging ik nog even naar de sportschool om op te frissen. 's Avonds moest ik immers uitgerust zijn voor het bridgen. Dat is ook gelukt, al kon het beter, maar we zijn in elk geval in de A-lijn gebleven.
Vanochtend ging de wekker om 05.15 uur, een waarlijk onchristelijk uur, maar toch had ik hiervoor gekozen. Het ging namelijk vandaag naar Klarenbeek en de IJssel, samen met mijn geliefde, om bij onze jager wild te halen.
Het is bijzonder om 's ochtends vroeg de stilte van de stad mee te maken. Op mijn fiets op weg naar het station passeerde ik een enkele krantenbezorger en hier een daar een hond met zijn eigenaar, verbonden met een lijn. De eerste vogels floten, niet op maximum volume zoals ze dat moeten doen zodra de auto's gaan rijden, maar zachtjes. Het geluid draagt heel ver in de ochtend en klinkt zo zuiver als de ochtendlucht. Het is genieten, die rit.
De treinreis verliep weer voorspoedig en we kwamen aan in Klarenbeek bij het krieken van de dag. Nog door het laatste donker liepen we het bos in en kwamen uiteindelijk aan op de Bandijk.
"De winterdijk of bandijk is de dijk langs een rivier die bij hoge afvoeren overstroming van omliggende gebieden voorkomt en de rivier in het stroomprofiel houdt. Anders dan de zomerdijk is de winterdijk hoog genoeg om de hoogst voorkomende waterstanden tegen te houden." zo staat het vermeld in Wikipedia. Er was wel geen water te zien, maar de IJssel was al wel aanwezig. Vervolgens kwamen we door een adembenemend mooi Gelders landschap op de zomerdijk. Van daaruit liepen we tot aan het huis van onze jager, waar we hartelijk werden ontvangen en een vracht aan lekkers in onze rugzakken konden stoppen. Als bonus kreeg ik nog een zakje Hollandse walnoten mee, veel lekker natuurlijk dan wat je op de markt kunt krijgen.
Eenmaal terug ging ik nog even naar de sportschool om op te frissen. 's Avonds moest ik immers uitgerust zijn voor het bridgen. Dat is ook gelukt, al kon het beter, maar we zijn in elk geval in de A-lijn gebleven.
No comments:
Post a Comment