Flexibel zijn met de trein

Eén van de handige elementen van de OV chipkaart is dat je je plannen zo makkelijk kunt wijzigen. Als er een trein uitvalt bijvoorbeeld, je had het plan om naar A te gaan maar er is iets mis met de rails of de wissels. Nou dan ga je toch naar B. Gewoon in een andere trein stappen en kijken waar je heen kunt.

Dat was vandaag ook aan de orde. Richting Kortenhoef bleek niet mogelijk te zijn; de trein viel uit. De trein die voor onze neus stopte, was die naar Baarn. Geen probleem: Kortenhoef moest maar wachten, de wandeling van Baarn naar Lage Vuursche kon natuurlijk ook. Het is dan wel handig als je behalve alternatieve treinen, ook alternatieve plannen in je hoofd hebt, of zoals in dit geval, een wandelroute kent.

Als we nog enige teleurstelling voelden, is die grondig weggewerkt in Café De Generaal in Baarn onder het genot van een kop hete chocola met walnotengebak. Daarna was het even dwalen bij de aanloop, maar we vonden het. Het grootste deel van de wandelroute is ons bekend. Toch werden we prettig verrast, iets verderop in het parcours, omdat er stukken waren opengesteld die voorheen gesloten waren. Dat betekende dat deze route nieuwe vergezichten bood. Ergens achterin de bossen met prachtig mos op de bodem zei ik tegen mijn geliefde: "Het lijkt wel of we diep in het Duitse woud lopen". Zo stil was het, de vogeltjes zongen lustig en in de verte zagen we drie donkere reeën voorbij huppelen. Er was een sloot zo prachtig gezond, met allerlei waterplanten.

 Maar E. had nog de vorige dag in de benen. Hij had 28 km gelopen. Daarom bogen we toch weer naar Lage Vuursche en konden daar vrij snel met de bus mee. Dat leverde tijd op voor een kop thee in de achtertuin - voor het eerst dit jaar!