Een hele lange busrit

Dankzij de Flixbus wordt er ineens een deel van Europa ontsloten dat tot voor kort niet zo goed bereikbaar voor ons was. De trein is natuurlijk een optie, zij het prijzig, om naar Parijs te gaan. Maar dat lijkt niet altijd meer zo prettig - twee dagen na deze blog wordt de Thalys uren opgehouden vanwege terreurdreiging. Ook vanwege dergelijke ontwikkelingen vind ik het een goed idee om naar Parijs te gaan. Omdat het kan!

Daarom dus de bus genomen, vroeg maar niet te vroeg. Dat werd het begin van een lange, lange rit. Het zou zes uur en een kwartier duren, maar het werden er achteneenhalf. Als je dan geen boek bij je hebt, ga je toch wat verveeld kijken. Het hielp wel dat het zo hard regende, dan zit het in de bus weer een stuk lekkerder. Ik had zware kost bij me: een boek over mijn favoriete ketter, een monnik uit de 9e eeuw over wie ik een stuk aan het schrijven ben. Ook had ik een boek over heksen door de eeuwen heen mee. Daar ben ik niet eens aan toe gekomen. Met rode oortjes zat ik het spannende verhaal van Gottschalk te lezen, dat ik al zo lang ken. Dit boek, van de UB, gaf weer nieuwe details die ik nodig heb om mijn verhaal kloppend te maken. Het riep ook allerlei vragen op, die ik ga stellen aan de schrijver. Het was bijna jammer dat we in Parijs aankwamen!

De kok bloosde als het tomaatje uit mijn tuin

Maar dan is la gay Paris ook wel een verleidster bij uitstek. Het begon al met een bière op een terras bij een voormalig station. Daarna zochten we ons hotel op, makkelijk te bereiken met de metro en in een gezellige volksbuurt. Het had geen sterren maar alles was schoon en wat we nodig hadden, dat was er. En wat belangrijker was: om de hoek waren verschillende restaurantjes. De een was nog aanlokkelijker dan de ander. Uiteindelijk kozen we er een met gezellige tafeltjes. Totdat de chef (kok) er was, namen we een heerlijk drankje. Een enorme hond met een vervaarlijke kop bleek geweldig lief te zijn. En de chef? dat was een kunstenaar. Zijn salade met geziers was onovertroffen. Als een jong meisje moest bij blozen bij het compliment. De rest was ook al verrukkelijk. Dan slaap je daarna als een roos, neem dat maar van mij aan.