Kornoeljejam

Vriend Dick had een aflevering van Zomergasten geadviseerd: Paul Verhoeven. Drie uur luisteren naar een filmer is wel veel, maar het is prima te combineren met het ontpitten van kornoeljes.
De eerste keer dat ik van kornoeljes heb gehoord, was enkele jaren geleden toen Paul D., een stadgenoot, vol enthousiasme als jammaker op markten ging staan. Ik kwam hem en zijn vrouw met potten vol lekkers tegen op landgoed Vollenhoven, en daar vertelde hij over zijn voorkeur voor kornoeljejam. Hij liet me proeven, en ik trok meteen een vies gezicht: wrang, bitterig. Niks voor mij.

Maar afgelopen weekend liepen we achter Margraten in Limburg, en daar stond een kornoeljeboom die prachtige rijpe kornoeljes als een tapijt over zijn eigen voet had gestrooid. Ze glommen en zagen donkerrood. Dat was bij die van Paul nooit het geval geweest. Ik proefde er een: Heerlijk zoet met een licht zuurtje erin, en totaal niet wrang. Dan ben ik niet meer te houden. Ik verzamelde daar ter plekke een kilo van die heerlijke vruchten, die een beetje op langwerpige kersen lijken. Vandaag was ik eindelijk klaar met het ontpitten, wat een karwei is dat! dus kon het jam maken beginnen.

De kornoeljejam staat klaar voor het ontbijt

Dat is gelukt en er staan nu twee potten heerlijke kornoeljejam te pronken. En lekker dat het is!