Het Studium Generale is weer van start. De eerste lezing bij de lunch ging over virtual reality. Mark Overmars, voorheen hoogleraar Gaming (!) en nu de leider van Tingli Games vertelde ons over de inzichten.
Hij onderscheidde echt van nep, en fysiek van virtueel maar er blijven vragen. Bijvoorbeeld, is de universiteit de echte wereld, of is het een ondernemer in de games industrie die met zijn voeten in de klei staat? Is de vluchtsimulatie als opleiding voor piloten nu echt of is het alleen maar 'flyer bij wire'?
Erg in verwarring bracht het me niet, maar ik leerde wel hoe de game industrie steeds realistischer beelden creëert. Hoe je steeds meer 'in het verhaal' wordt getrokken, tot er ineens iets is dat net niet helemaal klopt - en dan val je in de Uncanny Valley, je zit ineens in twee werelden tegelijk en je kunt je 'Suspense of Disbelief' niet meer volhouden. Zoiets gebeurt bijvoorbeeld als je geluid onder water hoort. Het plant zich daar veel sneller in voort, zei Overmars, en dus kun je niet meer inschatten waar het vandaan komt. Normaal kunnen we dat wel, en ook in games houden we daar rekening mee. Dus als het niet helemaal goed is doorgerekend, krijgen we ineens dat akelige gevoel van: er klopt hier iets niet. Of, kijk eens naar dit meisje , volledig gerendered.
Ja, het is een ingewikkelde technologie die met een razende vaart voortgaat. Binnenkort kunnen we aan de hologram. Aldus Overmars. Dan merk je pas dat iemand er niet echt is als hij geen antwoord weet op onverwachte vragen. Uncanny hoor. Dan zie ik met weemoed op zijn presentatie een ouwe Viewmaster, zo'n hardplastic geval dat als een soort kijken op je neus werd gezet, en dan kon je er 3D plaatjes in bekijken. Als klein meisje heb ik wat auto's gewassen om geld voor die plaatjes te verdienen.
Hij onderscheidde echt van nep, en fysiek van virtueel maar er blijven vragen. Bijvoorbeeld, is de universiteit de echte wereld, of is het een ondernemer in de games industrie die met zijn voeten in de klei staat? Is de vluchtsimulatie als opleiding voor piloten nu echt of is het alleen maar 'flyer bij wire'?
Erg in verwarring bracht het me niet, maar ik leerde wel hoe de game industrie steeds realistischer beelden creëert. Hoe je steeds meer 'in het verhaal' wordt getrokken, tot er ineens iets is dat net niet helemaal klopt - en dan val je in de Uncanny Valley, je zit ineens in twee werelden tegelijk en je kunt je 'Suspense of Disbelief' niet meer volhouden. Zoiets gebeurt bijvoorbeeld als je geluid onder water hoort. Het plant zich daar veel sneller in voort, zei Overmars, en dus kun je niet meer inschatten waar het vandaan komt. Normaal kunnen we dat wel, en ook in games houden we daar rekening mee. Dus als het niet helemaal goed is doorgerekend, krijgen we ineens dat akelige gevoel van: er klopt hier iets niet. Of, kijk eens naar dit meisje , volledig gerendered.
Ja, het is een ingewikkelde technologie die met een razende vaart voortgaat. Binnenkort kunnen we aan de hologram. Aldus Overmars. Dan merk je pas dat iemand er niet echt is als hij geen antwoord weet op onverwachte vragen. Uncanny hoor. Dan zie ik met weemoed op zijn presentatie een ouwe Viewmaster, zo'n hardplastic geval dat als een soort kijken op je neus werd gezet, en dan kon je er 3D plaatjes in bekijken. Als klein meisje heb ik wat auto's gewassen om geld voor die plaatjes te verdienen.
No comments:
Post a Comment