Kromme Rijn

We boffen: het is nog altijd zonnig septemberweer. De tomaten in mijn tuin beginnen te rijpen. Binnenkort kan de eerste knalrode kanjer worden geplukt. Vandaag maakten mijn geliefde en ik een ommetje langs de Kromme Rijn. Veel kilometers maken zit even niet in onze benen, hoe dat zo kan weet ik ook niet, het zal het nieuwe seizoen wel zijn.

Zo hangen mijn tomaten er nu bij

Daar zagen we dat de werkzaamheden aan het Armand Museum inmiddels klaar zijn. Het stond er fonkelnieuw bij. Hopelijk brandt dit niet ook af, zoals indertijd in Amersfoort! Ook het eethuis ernaast had een opknapbeurt gekregen: alle oude houten banken waren verdwenen, de zitjes oogden heel modern.

Al babbelend passeerden we mijn buurman, die daar ook aan het wandelen was. De dag leende zich er prima voor, en hij moest creatief denkwerk verrichten. Wat kun je dan beter doen dan een zonnige wandeling? Om het af te maken gingen we lekker zonnen bij de sportclub. Bedrijfsleider Bas vroeg ons nog of het sporten beviel, en wij lachten: zo in het zonnetje is het prima uit te houden.

's Avonds ging ik met pijn in mijn heupen naar de fitness les van Debbie en zoals altijd was dat de beste remedie. Geen centje last meer daarna. Bas moest lachen. Je bent toch weer gekomen he, zei hij.