Het prachtige zomerweer houdt maar aan. In Den Bosch weten ze daar wel raad mee: feesttenten, terrasjes, gezellige plekjes en bruisend stadsleven. Dat kon ik met eigen ogen aanschouwen omdat ik vanmiddag op weg ging om de eindpresentatie van het Internationaal Vocalisten Concours IVC te gaan bezien en beluisteren. Russische opera was het thema dit jaar. Een zwaar thema, waar meer dan twintig zangers van 20 tot 35 jaar op af waren gekomen. Ze kregen daar masterclass van een aantal zeer ervaren rotten in het vak, de afgelopen weken. Vanavond lieten ze horen wat ze hebben geleerd.
Deze keer was ik op de bonnefooi. In Utrecht bleek er een enorme storing te zijn: een defecte goederentrein blokkeerde een aantal sporen. De boemel ging nog wel dus met enige vertraging kwam ik goed aan. Gelukkig waren er nog kaartjes, dus ik kon meteen de stad weer in. Daar kocht ik een leuke trui en ik nam de plat du jour - tartaar met witlof - van de Meierijse Kar, een prima keus bij een gezellig eethuis. Zo kon ik geconcentreerd luisteren.
De zangers vertolkten liederen van Rachmaninoff, vervolgens een stuk uit Aleko ook van die componist, en daarna stukken uit de Pique Dame en Eugen Onegin van Tschaikovski. Vooral een 20-jarige sopraan, een tenor uit Polen en een bas vielen op. De muziek en de teksten zijn natuurlijk razend moeilijk, ook al beheers je Russisch. Daarbovenop komt nog het acteren. Dat hadden ze nog lang niet onder de knie.
Het versterkte mij in mijn voornemen en wens om vaak live naar de opera te gaan. Wat er tijdens een opera wordt gepresteerd, grenst aan het ongelooflijke. Zingen, acteren, overtuigen. Het laatste hoogtepunt dat ik gezien heb was zonder twijfel Benvenuto Cellini.
Binnenkort maar weer een mooie opera opzoeken, bijvoorbeeld Mariken
Deze keer was ik op de bonnefooi. In Utrecht bleek er een enorme storing te zijn: een defecte goederentrein blokkeerde een aantal sporen. De boemel ging nog wel dus met enige vertraging kwam ik goed aan. Gelukkig waren er nog kaartjes, dus ik kon meteen de stad weer in. Daar kocht ik een leuke trui en ik nam de plat du jour - tartaar met witlof - van de Meierijse Kar, een prima keus bij een gezellig eethuis. Zo kon ik geconcentreerd luisteren.
De zangers vertolkten liederen van Rachmaninoff, vervolgens een stuk uit Aleko ook van die componist, en daarna stukken uit de Pique Dame en Eugen Onegin van Tschaikovski. Vooral een 20-jarige sopraan, een tenor uit Polen en een bas vielen op. De muziek en de teksten zijn natuurlijk razend moeilijk, ook al beheers je Russisch. Daarbovenop komt nog het acteren. Dat hadden ze nog lang niet onder de knie.Het versterkte mij in mijn voornemen en wens om vaak live naar de opera te gaan. Wat er tijdens een opera wordt gepresteerd, grenst aan het ongelooflijke. Zingen, acteren, overtuigen. Het laatste hoogtepunt dat ik gezien heb was zonder twijfel Benvenuto Cellini.
Binnenkort maar weer een mooie opera opzoeken, bijvoorbeeld Mariken
No comments:
Post a Comment