Herfst, een uitdaging

Onlangs las ik een hoofdstuk uit het boek over de kleinkunst, over drs. P, naar wie ik had gevraagd. Daar stond ook iets over de paar woorden in het Nederlands waar maar geen rijmwoord op te vinden is. Bij het drukken van dat boek was er al wel één woord van de lijst af: op 'nieuws' had een cabaretier een versje geschreven over een visje, dat blubde maar wat 'binnenskieuws'. Over bleven woorden als verkleumd, herfst en twaalf.

Misschien zijn er inmiddels al oplossingen gevonden, maar toch prikkelde het me. Bij het wandelen achter in ons bos, dat ook al aan het verkleuren was, peinsde ik over een rijmwoord op 'herfst' en na enig puzzelen had ik er zelfs twee!
De mooiste is deze, die ik publiceer op deze eerste dag van de herfst.

Het Servisch dorpje waar ik ben geboren
heb ik verlaten voor een baan in Heerenveen.
Vaak denk ik daar:  ik heb mijn land verloren,
de bergen, zomerzon, ik moet er heen!

Maar ben ik daar, dan gaat mijn hart weer branden
van heimwee naar een frisse, natte herfst.
Een kaaskop ben ik in mijn heuvellanden;
terug in Holland ben ik op mijn Serfst.